AstroGALLERY 
AstroGALLERY - Katalog Zdjęć Astronomicznych
AstroNEWS | Katalog newsów | Co się teraz dzieje | AstroLINKS | Nowe linki | AstroGALLERY | Nowe zdjęcia | Wybór redakcji | Najpopularniejsze zdjęcia | Najlepsze zdjęcia | Wylosuj zdjęcia | Coś na pulpit | Mapa kategorii | AstroFORUM | Ostatnie posty | AstroWORDS | AstroPULPIT | AstroSEARCH | AstroWAP | Administruj | O serwisie | Napisali o nas | Redakcja | Dodatki | Bannery
 
    
 Przeglądasz Do zdjęć
* * 
Układ Słoneczny Tu
 
Kategoria obejmująca zdjęcia obiektów należących do Układu Słonecznego takich jak samo Słońce, planety i ich księżyce, komety, asteroidy i nie tylko.
(Marcin Marszałek) 		*
*
Promocja
AstroNET - Polski Portal Astronomiczny
Ogólniej
* * 
Strona główna (0/9) Ogólniej
 

Kategoria podstawowa AstroGALLERY. Zawiera wszystkie najważniejsze podkategorie. Dobre miejsce do rozpoczęcia poszukiwań interesujących zdjęć :-)
(Marcin Marszałek) 		*
*

* * 
Systemy planetarne (130/2) Ogólniej
Droga Mleczna   

Kategoria ilustracji dotyczących planet poza Układem Słonecznym.
(Wojtek Rutkowski) 		*
*

 Podkategorie
* * 
Bezpośrednie badania Układu Słonecznego (76/9) Podkategoria
Animacje sond kosmicznych  Bezpośrednie badania innych planet  Deep Impact  Eksploracja Księżyca  Genesis  Misja Voyagerów  New Horizons  Rosetta  Stardust   

Zdjęcia związane z misjami wysyłanymi poza orbitę naszej planety, których celem jest badajanie innych niż Ziemia ciał Układu Słonecznego.
(Marcin Marszałek) 		*
*

* * 
Komety (63/18) Podkategoria
Kometa 17P/Holmes  Kometa Borelliego  Kometa Czuriumow-Gierasimienko  Kometa Hale-Bopp  Kometa Halley'a  Kometa Hyakutake  Kometa Ikeya-Zhang  Kometa Lulin (C/2007 N3)  Kometa Machholz  Kometa Tempel 1  Kometa Utsunomiya  Komety projektu LINEAR  Komety projektu NEAT  Meteoryty, meteory, bolidy  Obserwacje komet  Rosetta  Stardust  Wild 2   

Fotografie zbliżających się do Słońca (i często regularnie powracających) lodowo-pyłowych brył, czyli komet.
(Michał Matraszek) 		*
*

* * 
Meteoryty, meteory, bolidy (38/4) Podkategoria
Chondryty  Leonidy 2001  Meteoryty  Obserwacje meteorów   

Kategoria zawierająca zdjęcia fragmentów skał pochodzenia pozaziemskiego, oraz zdjęcia ich przelotów przez atmosferę ziemską.
(Michał Matraszek) 		*
*

* * 
Pas Kuipera (34/1) Podkategoria
Pluton   

Kategoria zawiera zdjęcia obiektów Pasa Kuipera, czyli pierścieniowego obszaru zawierającego tajemnicze skalno-lodowe ciała, będące prawdopodobnie źródłem komet krótkookresowych. Obszar ten leży poza orbitą Neptuna.
(Marcin Marszałek) 		*
*

* * 
Planetoidy (97/5) Podkategoria
2002 NY40  Animacje planetoid  Meteoryty, meteory, bolidy  Obserwacje planetoid  Sedna   

Zdjęcia planetoid zwanych też planetkami i asteroidami.
(Michał Matraszek) 		*
*

* * 
Planety i ich księżyce (39/11) Podkategoria
Animacje planet i ich księżyców  Bezpośrednie badania innych planet  Jowisz  Mars  Merkury  Neptun  Obserwacje planet  Saturn  Uran  Wenus  Ziemia i jej satelity   

Kategoria zawierająca zdjęcia planet należących do naszego Układu Słonecznego, a także fotografie ich księżyców.
(Marcin Marszałek) 		*
*

* * 
Słońce (117/7) Podkategoria
Animacje Słońca  Genesis  Przejście Merkurego przed tarczą Słońca 7.05.2003  Przejście Wenus przed tarczą Słońca 8.6.2004  Słońce w obiektywach SOHO  Zaćmienia Księżyca  Zaćmienia Słońca   

Kategoria zdjęć naszej gwiazdy dziennej, Słońca, oraz zjawisk występujących na słonecznej powierzchni.
(Wojtek Rutkowski) 		*
*


Zdjęcia
* * 
Porównanie Układu Słonecznego i u And A

Porównanie Układu Słonecznego i u And A
Grafika JPEG 821x800
123kB (758/7.49) 		   Schematyczne porównanie dwóch układów planetarnych: Układu Słonecznego i układu planetarnego wokół Ypsilon Andromedae A, w którym płaszczyzny orbit dwóch planet są nachylone względem siebie o 30 stopni.

Dodała: Teresa Kubacka - 2010-05-29 01:34:46+02

Źródło: Hubblesite
*
*


* * 
Spotkanie gwiazd z dyskami - cz.2

Spotkanie gwiazd z dyskami - cz.2
Grafika JPEG 250x250
6kB (756/0.36) 		   Gdy gwiazdy zblżą się bardziej, wówczas wzajemnie oddziałują na swoje dyski protoplanetarne. Skutkuje to zaburzeniemi w ruchu ciał wokół gwiazd.

Dodał: Leszek Błaszczyk - 2004-12-03 18:33:55+01

Źródło: Spaceflight Now
*
*


* * 
Spotkanie gwiazd z dyskami - cz.1

Spotkanie gwiazd z dyskami - cz.1
Grafika JPEG 250x250
5kB (1259/0.60) 		   Tak mógłby wyglądać z zewnątrz początek spotkania dwóch młodych gwiazd z dyskami protoplanetarnymi.

Dodał: Leszek Błaszczyk - 2004-12-03 18:31:45+01

Źródło: Spaceflight Now
*
*


* * 
Drobina presłoneczna

Drobina presłoneczna
Grafika JPEG 600x443
47kB (1441/0.66) 		   Przy użyciu tunelowego mikroskopu elektronowego, naukowcy mogli przyjrzeć się z bliska drobinom pochodzącym z meteorytu Tieschitz. Na zdjęciu widoczna jest jedna z tak zwanych "przedsłonecznych drobin", o niespotykanym w Układzie Słonecznym składzie izotopowym tlenu. Podejrzewa się, że drobina pochodzi z gwiazdy typu AGB, która świeciła w okolicach gdzie po jej śmierci powstał Układ Słoneczny. Astronomowie mają nadzieje, że znaleziona próbka przekaże wiele cennych informacji na temat ostatniej fazy życia gwiazd i udzieli wyczepującej odpowiedzi na pytanie: W jaki sposób gwiazdy wyrzucają ze swojego wnętrza drobiny ciał stałych?

Dodał: Marcin Nowakowski - 2004-09-03 01:18:41+02
Uaktualnił: Karol Langner - 2004-09-03 08:29:37+02

Źródło: Space.com
*
*


* * 
Ziarnko gwiezdnego pyłu

Ziarnko gwiezdnego pyłu
Grafika JPEG 398x531
25kB (1315/0.55) 		   Na zdjęciu widać ziarnko pyłu gwiezdnego, zwanego IDP, zawierające nietypową ilość węgla i azotu. Dzięki badaniom pyłu zbliżamy się do odpowiedzi na pytanie o pochodzenie życia na Ziemi.

Dodała: Aleksandra Drozd - 2004-03-02 22:49:35+01

Źródło: Spaceflight Now
*
*


* * 
Efekt Jarkowskiego

Efekt Jarkowskiego
Grafika GIF 552x480
29kB (1489/0.62) 		   Wirujące planetoidy wypromieniowują więcej ciepła podczas ich "popołudni" niż "ranków". Tak więc, obiekt wirujący w tym samym kierunku co jego ruch po orbicie (A) emituje promieniowanie termiczne w takim kierunku, który powoduje nieznaczne zwiększenie prędkosci orbitalnej odsuwając to ciało od Słońca. Ciała wirujące w przeciwnym kierunku (B) będą tracić energię orbitalną i tym samym przesuwać się bliżej Słońca. Występowanie tego subtelnego efektu, jako pierwszy postulował około roku 1900 polski inżynier Iwan O. Jarkowski.

Dodała: Anna Marszałek - 2004-02-06 17:36:59+01
Uaktualnił: Michał Matraszek - 2004-10-02 11:02:43+02

Źródło: S&T
*
*


* * 
Schemat otoczenia Układu Słonecznego

Schemat otoczenia Układu Słonecznego
Grafika JPEG 715x534
63kB (2607/1.04) 		   Na ilustracji przedstawiono schemat obszaru, na który wpływa Słońce. Kolejne elipsy przedstwiają schematycznie obszar zajmowany przez planety, początek heliosfery, zakończony szokiem końcowym, płaszcz Układu Słonecznego zakończony heliopauzą.

Dodała: Anna Marszałek - 2003-11-07 22:17:20+01

Źródło: University of Chicago
*
*


* * 
Heliopauza i fala uderzeniowa

Heliopauza i fala uderzeniowa
Grafika JPEG 398x286
15kB (2407/0.96) 		   Schemat przedstawia falę uderzeniową (pomarańczowy łuk) oraz heliopauzę (kolor niebieski) rozpościerające się wokół Układu Słonecznego.

Dodała: Anna Marszałek - 2003-11-06 13:03:32+01

Źródło: NASA
*
*


* * 
Położenie punktów Lagrange

Położenie punktów Lagrange
Grafika PNG 473x377
12kB (3655/1.43) 		   Matematyk Joseph-Louis Lagrange znalazł pięć konfiguracji, w których trzy ciała niebieskie mogą krążyć wokół siebie i jednocześnie pozostawać cały czas w takim samym względnym położeniu. Rozwiązania nazywamy pięcioma punktami Lagrange'a. Rysunek przedstawia ich położenie w przypadku orbity Ziemi. L1 leży pomiędzy Ziemią i Słońcem w odległości 1,500,000 kilometrów od planety, L2 - 1,500,000 kilometrów "za Ziemią" (patrząc od strony Słońca), L3 znajduje się na orbicie Ziemi ale "za Słońcem", L4 i L5 znajdują się także na ziemskiej orbicie ale 60 stopni od niej (jeden z punktów podąża za Ziemią w czasie ruchu obiegowego wokół Słońca, drugi ucieka przed nią). Równowaga trwała osiągana jest jedynie w przypadku dwóch ostatnich punktów, odległych od Ziemi o jedną jednostkę astronomiczną. Pozostałe punkty charakteryzują się równowagą nietrwałą.

Dodał: Michał Matraszek - 2003-09-14 19:34:52+02
Uaktualnił: Michał Matraszek - 2003-09-14 20:18:20+02
*
*


* * 
Obłok Oorta

Obłok Oorta
Grafika JPEG 398x405
17kB (3556/1.38) 		   Schemat Obłoku Oorta. Odległości na ilustracji są przedstawione w skali logarytmicznej, w ten sposób widać jednocześnie orbitę Ziemi (promień 1 j.a.), innych planet, Pas Kuipera, wewnętrzny i zewnętrzny Obłok Oorta (100 000 j.a.).

Dodał: Wojtek Rutkowski - 2003-08-11 13:10:22+02
Uaktualnił: Wojtek Rutkowski - 2003-08-11 13:12:57+02

Źródło: SWRI
*
*


* * 
Aktywność Słońca a obecność pyłu galaktycznego

Aktywność Słońca a obecność pyłu galaktycznego
Grafika JPEG 398x651
21kB (776/0.30) 		   Występowanie pyłu międzygwiezdnego w Układzie Słonecznym (wycinek ma rozmiar 80 j.a.) w czasie minimum (na górze) i maksimum (na dole) aktywności słonecznej. Podczas słonecznego minimum, gdy pole magnetyczne jest stabilne, pył występuje nad i pod płaszczyzną Układu Słonecznego (kolor czerwony), natomiast podczas zmian pola magnetycznego, pył skoncentrowany jest w pobliżu Słońca, w płaszczyźnie orbitujących je planet.

Dodał: Wojtek Rutkowski - 2003-08-11 12:37:53+02

Źródło: ESA
*
*


* * 
Ruch wsteczny - system heliocentryczny

Ruch wsteczny - system heliocentryczny
Grafika GIF 325x200
31kB (1172/0.45) 		   W systemie heliocentrycznym przyczyną ruchu wstecznego planety jest obserwowanie jej ruchu z poruszającej się wokół Słońca Ziemi. Planeta porusza się wstecz, gdy Ziemia "wyprzedza" ją.

Dodał: Michał Matraszek - 2003-08-05 17:14:35+02
Uaktualnił: Michał Matraszek - 2003-08-08 11:12:04+02

Źródło: University of Tennessee
*
*


* * 
Ruch wsteczny - system geocentryczny

Ruch wsteczny - system geocentryczny
Grafika GIF 325x200
16kB (1554/0.60) 		   Rysunek przedstawia model geocentryczny, w którym za ruch wsteczny planety odpowiedzialne są epicykle: koła obracające się i poruszajce się po deferensach. Ziemia znajduje się w centrum Układu Słonecznego.

Dodał: Michał Matraszek - 2003-08-05 17:11:23+02
Uaktualnił: Michał Matraszek - 2003-08-08 11:14:08+02

Źródło: University of Tennessee
*
*


* * 
Układ Słoneczny (3)

Układ Słoneczny (3)
Grafika JPEG 1024x1001
97kB (6133/2.35) 		   Obrazek jest mozaiką złorzoną ze zdjęć planet Układu Słonecznego.

Dodał: Wojciech Lizakowski - 2003-07-16 06:59:19+02

Źródło: Solarviews
*
*


* * 
Układ Słoneczny (2)

Układ Słoneczny (2)
Grafika GIF 548x250
44kB (4977/1.91) 		   Na zdjęciu znajdują się wszystkie planety Układu Słonecznego. Skala nie jest zachowana.

Dodał: Wojciech Lizakowski - 2003-07-15 03:44:22+02
Uaktualnił: Wojciech Lizakowski - 2003-07-16 07:00:59+02

Źródło: Solarviews
*
*


* * 
Układ Słoneczny

Układ Słoneczny
Grafika JPEG 1024x768
85kB (4798/1.83) 		   Zdjęcie jest mozaiką złożoną ze zdjęć planet naszego Układu Słonecznego. Planety nie są przedstawione w rzeczywistej skali.

Dodał: Wojciech Lizakowski - 2003-06-27 23:47:51+02
Uaktualnił: Michał Matraszek - 2003-06-30 13:23:08+02

Źródło: NASA/JPL
*
*


* * 
Elipsy o różnych mimośrodach - animacja

Elipsy o różnych mimośrodach - animacja
Grafika GIF 500x200
34kB (1472/0.55) 		   Animacja przedstawia kształt elips o mimośrodach zmieniających się od zera do 0,9. Rysunek po lewej pozwala na porównanie kształtu elipsy z okręgiem. Dwa szare punkty to położenia ognisk elipsy. Rysunek po prawej to położenie orbity o odpowiednim mimośrodzie względem orbity kołowej. Słońce znajduje się zawsze w środku okręgu bądź w jednym z ognisk elipsy. Proszę zwrócić uwagę, że wszystkie prezentowana orbity mają taką samą wielką półoś. W związku z tym okres obiegu wokół Słońca ciał na nich się znajdujących jest identyczny. Rysunek został wykonany przez Andrzeja Karonia.

Dodał: Michał Matraszek - 2003-06-02 10:02:45+02
*
*


* * 
Krzywe stożkowe

Krzywe stożkowe
Grafika GIF 239x387
22kB (1019/0.38) 		   Krzywe stożkowe powstają przez przecięcie stożka płaszczyzną. Jeśli powierzchnia przekroju jest prostopadła do osi symetrii stożka - otrzymujemy koło (na rysunku oznaczono kolorem czerwonym). Przy zmianie tego kąta otrzymujemy elipsy o różnym spłaszczeniu (oznaczone na żółto). Jeśli cięcie stanie się równoległe do tworzącej stożka, otrzymamy parabolę (na rysunku - zielona). Przy dalszym zwiększaniu kąta otrzymujemy hiperbole (oznaczone na niebiesko). Krzywe stożkowe mają wielkie znaczenie dla astronomii, gdyż po orbitach o takich właśnie kształtach krążą planety, komety i inne ciała niebieskie. Rysunek został wykonany przez Andrzeja Karonia.

Dodał: Michał Matraszek - 2003-06-02 09:49:56+02
*
*


* * 
Parametry elipsy

Parametry elipsy
Grafika GIF 670x377
4kB (2221/0.84) 		   Schemat orbity eliptycznej. Ciała niebieskie krążą po szarej krzywej, w której jednym z ognisk znajduje się Słońce. Literami a i b oznaczono odpowiednio wielką i małą półoś elipsy. Mimośród oznaczamy literą e, natomiast a*e to odległość ogniska od centrum elipsy. Rysunek został wykonany przez Andrzeja Karonia.

Dodał: Michał Matraszek - 2003-06-02 09:39:46+02
*
*


* * 
Protosłońce z mgławicą

Protosłońce z mgławicą
Grafika JPEG 400x274
7kB (1921/1.04) 		   Artystyczna wizja protosłońca z mgławićą protoplanetarną.

Dodał: Wojciech Lizakowski - 2005-08-15 11:25:15+02

Źródło: University of California - Berkeley
*
*


* * 
Porównie wielkości różnych ciał niebieskich

Porównie wielkości różnych ciał niebieskich
Grafika JPEG 900x720
116kB (4946/2.66) 		   Patrząc na takie właśnie porównanie wielkości różnych ciał niebieskich można zacząć zastanawiać się, czy Pluton zasługuje na miano planety. Pewne jest, że należy rostrzygnąć tę dyskusję ostatecznie.

Dodał: Leszek Błaszczyk - 2005-08-04 09:56:40+02
*
*


* * 
Orbity Merkurego, Ziemi i Marsa

Orbity Merkurego, Ziemi i Marsa
Grafika GIF 312x298
4kB (1046/0.61) 		   Schemat przedstawia orbity Merkurego, Ziemi i Marsa wokół Słońca (linie ciągłe). Na rysunku podano mimośrody orbit tych planet. Aby ukazać eliptyczność orbit, przerywaną linią zaznaczono okręgi.

Dodał: Wojtek Rutkowski - 2006-01-03 10:57:18+01

Źródło: NASA
*
*


* * 
Dżet wiatru słonecznego

Dżet wiatru słonecznego
Grafika GIF 398x218
17kB (1469/0.87) 		   Sondy ACE, Wind i Cluster obserwujący dżet cząstek wiatru słonecznego powstały w efekcie rekombinacji magnetycznej. W tle Ziemia i jej magnetosfera.

Dodał: Wojtek Rutkowski - 2006-01-17 11:11:49+01

Źródło: University of California - Berkeley
*
*


* * 
Tryton na tle Neptuna

Tryton na tle Neptuna
Grafika JPEG 461x461
34kB (2740/1.74) 		   Na pierwszym planie widoczny jest Tryton, księżyc Neptuna. W tle - sam Neptun. Według nowej teorii, Tryton był niegdyś jedną z pary planetoid, która znalazła się blisko planety, ale tylko on został przechwycony przez pole grawitacyjne Neptuna.

Dodała: Marta Kubacka - 2006-05-18 23:02:41+02

Źródło: NASA
*
*


* * 
Planeta karłowata Ceres

Planeta karłowata Ceres
Grafika JPEG 1200x963
354kB (1041/0.71) 		   Do niedawna największa planetoida (od 24 sierpnia będąca już planetą karłowatą) została odkryta jako pierwsza przez włoskiego astronoma Giuseppe Piazzi'ego 1 stycznia 1801. Poszukiwał on planety znajdującej się według reguły Titusa-Bodego pomiędzy Marsem a Jowiszem. Nie wiedziano wówczas, że w tym miejscu zamiast planety powstał rozciągnięty w przestrzeni pas planetoid.
Średnica Ceres to ponad 900 km; wśród planetoid pasa głównego jest obiektem największym i najbardziej masywnym. Szacuje się że jej masa stanowi około 1/3 masy wszystkich pozostałych planetoid. NASA planuje w roku 2015 badanie bezpośrednie Ceres za pomocą sondy kosmicznej Dawn.

Dodał: Krzysztof Suberlak - 2006-09-11 22:48:33+02

Źródło: Hubblesite
*
*


* * 
Wenus i Saturn 28 czerwca 2007

Wenus i Saturn 28 czerwca 2007
Grafika JPEG 2048x1536
1023kB (1596/1.40) 		   Koniunkcja Wenus i Saturna 28 czerwca 2007 roku. Zdjęcie wykonane aparatem cyfrowym Minolta DiMAGE Z1. Parametry zdjęcia: ogniskowa obiektywu 216 mm, przesłona 3,5, czas ekspozycji 2s. Czułość ustawiona była na ISO 200. Wenus świeci wyraźnie jaśniej od Saturna.

Dodał: Ariel Majcher - 2007-07-29 00:41:49+02
Uaktualnił: Ariel Majcher - 2007-07-29 02:16:48+02
*
*


* * 
Wenus i Saturn 29 czerwca 2007 (2)

Wenus i Saturn 29 czerwca 2007 (2)
Grafika JPEG 2048x1536
944kB (1218/1.07) 		   Zbliżenie Wenus i Saturna 29 czerwca 2007 roku. Zdjęcie wykonane aparatem cyfrowym Minolta DiMAGE Z1. Ogniskowa aparatu ustawiona była na 188mm, czas ekspozycji 3s, przesłona 5 a czułość 100 ISO. Wenus (-4,6 mag) świeci wyraźnie jaśniej od Saturna (0,6 mag).

Dodał: Ariel Majcher - 2007-07-29 02:14:30+02
Uaktualnił: Ariel Majcher - 2007-08-01 15:17:25+02
*
*


* * 
Wenus i Saturn 29 czerwca 2007 (1)

Wenus i Saturn 29 czerwca 2007 (1)
Grafika JPEG 2048x1536
1013kB (755/0.66) 		   Zbliżenie Wenus i Saturna 29 czerwca 2007 roku. Zdjęcie wykonano aparatem cyfrowym Minolta DiMAGE Z1. Ogniskowa aparatu była ustawiona na 259mm, czas ekspozycji 1s, przesłona 3,5, czułość 200 ISO. Wenus (-4,6 mag) świeci wyraźnie jaśniej od Saturna (0,6 mag)

Dodał: Ariel Majcher - 2007-07-29 02:25:22+02
Uaktualnił: Ariel Majcher - 2007-08-01 15:24:41+02
*
*


* * 
Heliosfera, królestwo Słońca

Heliosfera, królestwo Słońca
Grafika JPEG 398x268
32kB (869/1.26) 		   IBEX będzie sporządzał mapy oddziaływań zachodzących na granicy obszaru, do którego dociera wiatr słoneczny czyli tam, gdzie zaczyna się przestrzeń międzygwiazdowa.

Dodał: Michał Matraszek - 2008-10-16 22:39:12+02
Uaktualnił: Michał Matraszek - 2008-10-17 20:36:45+02

Źródło: NASA
*
*


* * 
Spotkanie gwiazd z dyskami - cz.3

Spotkanie gwiazd z dyskami - cz.3
Grafika JPEG 250x250
15kB (1345/0.64) 		   Ostatecznie materia z dysków może się wymieszać. Na rysunku widać jak gwiazdy wymieniły się częścią ciał z dysków.

Dodał: Leszek Błaszczyk - 2004-12-03 18:35:42+01

Źródło: Spaceflight Now
*
*


* * 
Nasz Układ Słoneczny

Nasz Układ Słoneczny
Grafika JPEG 1715x1214
136kB (15438/5.62) 		   Na zdjęciu znajduje się nasz Układ Słoneczny, strzałki od Słońca wyznaczją kierunek wiatru słonecznego.

Dodał: Wojciech Lizakowski - 2003-03-01 13:19:24+01
*
*


* * 
Schamat Układu Słonecznego z hipotetyczną X planetą

Schamat Układu Słonecznego z hipotetyczną X planetą
Grafika JPEG 313x274
16kB (4590/1.63) 		   Schemat przedstawia Układ Słoneczny. Zaznaczono orbity Jowisza, Saturna, Urana i Neptuna, obiekty Pasa Kuipera oraz orbitę hipotetycznej, dziesiątej planety, znajdującej się za Pasem Kuipera.

Dodała: Anna Marszałek - 2002-12-14 18:41:08+01
Uaktualnił: Łukasz Wiśniewski - 2002-12-18 12:03:08+01

Źródło: gazeta.pl
*
*


* * 
Ruch planety na tle gwiazd

Ruch planety na tle gwiazd
Grafika JPEG 290x400
25kB (1291/0.44) 		   Poruszające się planety Układu Słonecznego oglądamy z krążącej wokół Słońca Ziemi. Efektem złożenia tych ruchów jest kreślenie przez nie na niebie skomplikowanych linii, pętli i zawijasów. Planeta porusza się zwykle wśród gwiazd z zachodu na wschód (każdej nocy jest widoczna w nieco innym miejscu nieba). Jednak kilkadziesiąt dni przed opozycją zawraca i zaczyna poruszać się na zachód. Ruch ten trwa jeszcze kilkadziesiąt dni po opozycji, po czym przechodzi w zwykły ruch na wschód. I jeszcze ważna uwaga: oprócz powolnego ruchu wśród gwiazd planety Układu Słonecznego, podobnie jak gwiazdy, Słońce i Księżyc, wykonują ruch dzienny - wschodzą, górują i zachodzą. Tych dwóch ruchów nie należy mylić.

Dodał: Michał Matraszek - 2002-09-23 19:39:15+02
Uaktualnił: Michał Matraszek - 2002-09-24 21:01:52+02

Źródło: ThinkQuest Internet Challenge Library
*
*


* * 
Orbita obiektu J002E3

Orbita obiektu J002E3
Grafika GIF 640x480
1052kB (2028/0.70) 		   Film przedstawia chaotyczną orbitę obiektu J002E3 przechwyconego przez Ziemię z orbity wokół Słońca. Obiekt jest prawdopodobnie jednym ze szczątków rakiety Saturn V wystrzelonej w 1969 roku.

Dodał: Michał Matraszek - 2002-09-13 19:14:36+02

Źródło: NASA/JPL
*
*


* * 
Autostrady w Układzie słonecznym

Autostrady w Układzie słonecznym
Grafika JPEG 398x292
14kB (3117/1.07) 		   Artystyczna wizja przedstawiająca tunele oznaczające trasy wokół punktów Lagrange'a związanych z różnymi ciałami w Układzie Słonecznym. Podróż takimi tunelami znacznie zmniejsza zużycie paliwa i czyni podróż bardziej ekonomiczną.

Dodała: Anna Marszałek - 2002-09-04 15:02:39+02

Źródło: NASA/JPL
*
*


* * 
Obalanie teorii względności

Obalanie teorii względności
Grafika GIF 398x353
23kB (2557/0.85) 		   Zielona elipsa oznacza orbitę Ziemi wokół Słońca. Statek kosmiczny (na przykład Międzynarodowa Stacja Kosmiczna) jest zaznaczona jako biały kwadrat poruszający się wokół Ziemi. Biała strzałka przy kwadracie oznacza orientację zegara atomowego na pokładzie Stacji. Czerwone strzałki oznaczają możliwy sposób naruszenia teorii względności: Dotychczas uważamy, że w Kosmosie nie ma "góry" i "dołu", nowe teorie zakładają, że pewien kierunek przestrzeni jest wyróżniony. Kiedy Stacja obiega Ziemię, zmienia się orientacja zegara względem czerwonych strzałek wyróżnionego kierunku. Powinno to prowadzić do zmian w tempie cykania zegara.

Dodał: Michał Matraszek - 2002-05-30 17:53:03+02

Źródło: Spaceflight Now
*
*


* * 
Orbita teoretycznej planety V

Orbita teoretycznej planety V
Grafika GIF 500x364
29kB (983/0.32) 		   Grafika przedstawia ewolucję orbit Wenus (żółty), Ziemi (niebieski), Marsa (czerwony) i dodatkowej planety (zielony) o masie połowy masy Marsa i kołowej orbicie o promieniu 1,9 j.a. Teoretyczna planeta miałaby relatywnie stabilną orbitę przez miliony lat, jednak perturbacje powodowane przez ruch innych planet ostatecznie zdestablilizowałyby ją. Merkury i planety zewnętrzne zostały wzięte pod uwagę w obliczeniach, choć nie widać ich na wykresie.

Dodał: Marcin Marszałek - 2002-03-15 00:37:45+01

Źródło: NASA
*
*


* * 
System geocentryczny - koniec świata

System geocentryczny - koniec świata
Grafika JPEG 300x125
11kB (1459/0.73) 		   Schemat budowy Układu Słonecznego według wyobrażeń starożytnych. Podróżny dotarł do sfery gwiazd stałych.

Dodał: Michał Matraszek - 2005-03-26 15:20:42+01

Źródło: Interklasa - Polski Portal Edukacyjny
*
*


* * 
Widok na Układ Słoneczny

Widok na Układ Słoneczny
Grafika JPEG 398x199
18kB (4657/1.49) 		   Na tym wykonanym przez COBE zdjęciu widac ślady dysku pyłowego otaczającego Układ Słoneczny. Są to niebieskie łuki widoczne po bokach zdjęcia.

Dodała: Anna Marszałek - 2002-02-22 20:17:12+01

Źródło: Spaceflight Now
*
*


* * 
Zakrycie Jowisza przez Księżyc

Zakrycie Jowisza przez Księżyc
Grafika JPEG 336x264
4kB (1964/0.62) 		   Symulacja zakrycia Jowisza przez Księżyc. Prezentowane zjawisko miało miejsce 17 kwietnia 6 roku przed naszą erą. Na modelu widzimy je obserwowane z Rzymu.

Dodał: Marcin Marszałek - 2001-12-23 22:50:07+01
*
*


* * 
Wykształcenie Układu Słonecznego

Wykształcenie Układu Słonecznego
Animacja Microsoft Video 140x120 (50s)
3413kB (5774/1.72) 		   Animacja oraz angielski lektor tłumaczą zwięźle proces wykształcenia się planet wokół Słońca.

Dodał: Andrzej Nowojewski - 2001-07-07 21:18:34+02
Uaktualnił: Andrzej Nowojewski - 2001-08-21 15:51:19+02
*
*


* * 
Symulacja komputerowa potwierdzająca teorię powstania Księżyca

Symulacja komputerowa potwierdzająca teorię powstania Księżyca
Grafika JPEG 398x480
30kB (4263/1.29) 		   Rysunki przedstawiają wyniki symulacji komputerowej przeprowadzonej w 2001 roku przez Robina Canup'a z Southwest Research Institute i Erika Asphauga z Uniwersytetu w Kalifornii w Santa Cruz. Mniejszy obiekt (wielkosci Marsa) uderza w Ziemię. Większość uderzającego obiektu zostaje na naszej planecie lub w jej wnętrzu, jednak część materii zostaje wyrzucona w Kosmos i tworzy chmurę obiegającą naszą planetę. Na rysunku kolory odpowiadają temperaturze o jaką podniosły się poszczególne obszary Ziemi. Symulacja obejmowała okres około 24 godzin od zderzenia. Krótko po zderzeniu okres obrotu Ziemi wynosił tylko 5 godzin.

Dodał: Michał Matraszek - 2001-08-18 01:28:34+02
Uaktualnił: Marcin Marszałek - 2001-08-21 16:13:48+02

Źródło: Spaceflight Now
*
*


* * 
spotkanie 2 gwiazd z dyskami - cz.2

spotkanie 2 gwiazd z dyskami - cz.2
Grafika JPEG 250x250
6kB (585/0.28) 		   Gdy gwiazdy zblżą się bardziej, wówczas wzajemnie oddziałują na swoje dyski protoplanetarne. Skutkuje to zaburzeniemi w ruchu ciał wokół gwiazd.

Dodał: Leszek Błaszczyk - 2004-12-17 16:40:15+01

Źródło: S&T
*
*


* * 
spotkanie 2 gwiazd z dyskami - cz.3

spotkanie 2 gwiazd z dyskami - cz.3
Grafika JPEG 250x250
15kB (590/0.28) 		   Ostatecznie materia z dysków może się wymieszać. Na rysunku widać jak gwiazdy wymieniły się częścią ciał z dysków.

Dodał: Leszek Błaszczyk - 2004-12-17 16:43:03+01

Źródło: S&T
*
*


* * 
Zderzenie fal

Zderzenie fal
Grafika JPEG 497x268
11kB (1011/0.51) 		   To zdjęcie, które widzimy zostało uzyskane w wyniku symulacji komputerowej. Ukazuje olbrzymią falę w gazie, która zderzyła się z mniejszą, ale zwartą falą. Na obrazie pokazany jest boczny widok dysku mgławicy słonecznej. Z niej uformowało się Słońce i planety. Biały kolor przedstawia tutaj gaz o dużej gęstości. Wysokość tej fali wynosi około połowy odległości od Ziemii do Słońca w najdłuższym odcinku. Gaz został wyrzucony w górę w wyniku kolizji z gęstą, spiralną falą w mgławicy, a następnie zawinął się jak złamana fala i ponownie zderzył się z dyskiem. Strzałki pokazują kierunek ucieczki gazu. W momencie załamania fali uformował się cylinder niskiej gęstości o szerokości prawie 13 milionów kilometrów. Richard H.Durisen, Indiana University

Dodała: Małgorzata Sadowska - 2005-04-16 16:11:35+02
*
*


* * 
System geocentryczny

System geocentryczny
Grafika GIF 283x300
18kB (2266/1.14) 		   Schemat budowy Układu Słonecznego według wyobrażeń starożytnych. Po koncentrycznych sferach wokół Ziemi krążą kolejno: Księżyc, Merkury, Wenus, Słońca, Mars, Jowisz i Saturn.

Dodał: Michał Matraszek - 2005-03-26 15:20:32+01

Źródło: Interklasa - Polski Portal Edukacyjny
*
*


* * 
Przechwytywanie księżyca

Przechwytywanie księżyca
Grafika JPEG 1080x1080
88kB (1200/0.52) 		   Artystyczna wizja przechwytywania księżyca przez planetę. Przechwytywany ksieżyc widoczny jest po lewej stronie ilustracji. Bąbel po środku to sfera Hilla planety, do której "wejście" wiedzie przez punkty Lagrange'a układu planeta-Słońce. Zaznaczono możliwe orbity.

Dodała: Anna Marszałek - 2004-05-21 20:54:52+02
*
*


* * 
Transport materii w Układzie Słonecznym

Transport materii w Układzie Słonecznym
Grafika JPEG 985x626
95kB (1895/0.97) 		   Diagram ilustruje, według pesymistycznych oszacowań, skalę transportu życionośnej materii - skał wyrzuconych z Ziemi na skutek zderzeń z innymi ciałami - wewnątrz Układu Słonecznego i na jego zewnątrz. Schemat, ze zmienionymi opisami, pochodzi z artykułu: M.K. Wallis, N.C. Wickramasinghe, Mon. Not. R. Astron. Soc. 348, 52-61 (2004).

Dodał: Karol Langner - 2005-05-07 18:42:27+02
Uaktualnił: Karol Langner - 2005-05-07 18:56:47+02
*
*


* * 
Ilustracja do problemu CRTBP

Ilustracja do problemu CRTBP
Grafika PNG 720x540
3kB (362/0.19) 		   Rysunek przedstawia uład trzech mas rozpatrywany w obracającym się układzie współrzędnych. Jest to ilustracja pomocna przy wyprowadzaniu równań dla ograniczonego kołowego planarnego problemu trzech ciał (CRPTBP).

Dodała: Anna Marszałek - 2005-05-24 22:43:28+02
*
*


* * 
Sondy Voyager oddalają się od Słońca

Sondy Voyager oddalają się od Słońca
Grafika JPEG 1000x850
59kB (5499/2.69) 		   Schemat lotu sond Voyager, a zarazem heliosfery z wyróźnieniem szoku końcowego, heliopauzy, oraz MIR (Merge Interaction Region) - obszar, do którego obecnie dotarła fala uderzeniowa koronalnego wyrzutu masy z października 2003 roku.

Dodał: Leszek Błaszczyk - 2005-02-02 14:40:19+01
Uaktualnił: Karol Langner - 2005-04-09 00:20:57+02

Źródło: NASA/JPL
*
*


* * 
Siły pływowe - powstawanie

Siły pływowe - powstawanie
Grafika GIF 484x394
3kB (1396/0.71) 		   Pole grawitacyjne wytwarzane przez Księżyc silniejsze jest w punkcie A niż w punkcie B (oba punkty na powierzchni Ziemi). Różnica sił wywołanych przez to pole powoduje powstawanie pływów. x to odległość Ziemi od Księżyca, a d - średnica naszej planety.

Dodał: Michał Matraszek - 2005-04-22 13:01:47+02
*
*


* * 
Prawo powszechnego ciążenia Newtona

Prawo powszechnego ciążenia Newtona
Grafika GIF 527x321
3kB (1375/0.70) 		   Każde dwa ciała posiadające masę przyciągają się siłą proporcjonalną do iloczynu tych mas i odwrotnie proporcjonalną do kwadratu odległości między ich środkami. Ziemia przyciąga Księżyc z taką samą siłą, z jaką Księżyc przyciąga Ziemię. Dotyczy to także pary ciał Ziemia / stojąca na jej powierzchni mrówka.

Dodał: Michał Matraszek - 2005-04-23 12:19:05+02
*
*


* * 
Położenie planet 8 maja 2003 roku

Położenie planet 8 maja 2003 roku
Grafika GIF 1102x1102
34kB (2718/1.02) 		   8 maja 2003 roku Mars, Ziemia i Jowisz znalazły się prawie na linii prostej. Obserwator na Marsie widziałby Ziemię około 1 stopnia od Jowisza. Obserwacje złączenia przeprowadziła krążąca wokół Czerwonej Planety sonda Mars Global Surveyor.

Dodał: Michał Matraszek - 2003-05-23 01:05:14+02

Źródło: NASA/JPL
*
*


* * 
Cień i półcień

Cień i półcień
Grafika GIF 600x400
5kB (3914/1.46) 		   Rysunek przedstawia cień i półcień rzucane przez oświetloną kulę (Ziemię, Księżyc). Źródło światła (Słońce) ma również sferyczny kształt. Cień to obszar, z którego w ogóle nie widać źródła światła. Z obszaru półcienia widać fragment świecącego Słońca. Granice obu obszarów wyznaczone są przez 4 proste styczne jednocześnie do okręgów przedstawiających Ziemię i Słońce. Obszar półcienia nie jest w rzeczywistości oświetlony w jednorodny sposób jak przedstawiono na rysunku.

Dodał: Michał Matraszek - 2003-05-10 01:25:27+02
*
*


* * 
Konfiguracje planet dolnych

Konfiguracje planet dolnych
Grafika GIF 400x400
4kB (4174/1.55) 		   Schemat przedstawia wzajemne konfiguracje Ziemi i planet dolnych (Merkurego lub Wenus). Jest to spojrzenie "sponad" płaszczyzny Systemu Słonecznego i z układu w którym Ziemia nie porusza się, a planeta dolna krąży przeciwnie do ruchu wskazówek zegara. Punkt Z oznacza Ziemię, S - Słońce. G i D to górne i dolne złączenia planety ze Słońcem (widoczna jest wtedy ona w tym samym co Słońce kierunku, a jej odległość od Ziemi przyjmuje odpowiednio maksymalną i minimalną wartość), E i W to maksymalne elongacje, wschodnia i zachodnia (Merkury lub Wenus są na niebie odległe od Słońca o zaznaczony kąt beta przyjmujący wówczas wartość maksymalną). Odpowiednie odcinki mają długości (przy założeniu kolistości orbit): SZ = 1 AU (jednostka astronomiczna), SG = SD = SE = SW = 0,387 AU dla Merkurego i 0,723 AU dla Wenus. Kąty SEZ i SWZ są proste.

Dodał: Michał Matraszek - 2003-04-28 12:38:01+02
Uaktualnił: Michał Matraszek - 2003-05-01 02:00:24+02
*
*


* * 
Konfiguracje planet górnych

Konfiguracje planet górnych
Grafika GIF 400x400
4kB (3239/1.20) 		   Schemat przedstawia wzajemne konfiguracje Ziemi i planet górnych (Marsa, Jowisza, Saturna, itd). Jest to spojrzenie "sponad" płaszczyzny Systemu Słonecznego i z układu w którym Ziemia nie porusza się, a planeta górna krąży zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Punkt Z oznacza Ziemię, S - Słońce. G to górne złączenie planety ze Słońcem (znajduje się wtedy ona za Słońcem, w maksymalnej odległości od Ziemi), O - opozycja (planeta odległa kątowo od Słońca o 180 stopni, odległość od Ziemi przyjmuje wartość minimalną), E i W to kwadratury, wschodnia i zachodnia (planeta jest wtedy na niebie odległa od Słońca o kąt 90 stopni, czyli kąty SZE i SZW są proste). Odpowiednie odcinki mają długości (przy założeniu kolistości orbit): SZ = 1 AU (jednostka astronomiczna), SG = SO = SE = SW = 1,524 AU dla Marsa, 5,203 AU dla Jowisza i 9,539 AU dla Saturna.

Dodał: Michał Matraszek - 2003-04-28 12:39:23+02
Uaktualnił: Michał Matraszek - 2003-05-01 01:54:26+02
*
*


* * 
Orbity Ziemi i Saturna

Orbity Ziemi i Saturna
Grafika GIF 400x400
3kB (6117/2.02) 		   Dwa współśrodkowe okręgi to orbity naszej planety i Saturna wokół oznaczonego literą S Słońca (skala odległości nie została zachowana, w rzeczywistości promień orbity Saturna jest prawie 10 razy większy od promienia orbity ziemskiej). Punkty Z1 i S1 to położenia planet w czasie złączenia Saturna ze Słońcem (jest ono wtedy dokładnie między nimi). Z2 i S2 to położenia planet w czasie kolejnego złączenia następującego 378 dni później.

Dodał: Michał Matraszek - 2002-05-29 20:04:55+02
*
*


* * 
Ilustracja drugiego prawa Keplera

Ilustracja drugiego prawa Keplera
Grafika GIF 447x284
3kB (4311/1.35) 		   Rysunek przedstawia orbitę planety wokół Słońca, oznaczonego jako żółte kółko (spłaszczenie narysowanej trajektorii jest większe niż dla rzeczywistych planet).
Punkt oznaczony Pe to peryhelium (punkt orbity najbliższy Słońcu), Ap to aphelium (punkt położony w największej odległości od Słońca).
Drugie prawo Keplera mówi, że prędkość polowa planety jest stała. Oznacza to, że zamalowane na niebiesko obszary mają jednakowe pola powierzchni. Płynie z tego wniosek, że zbliżając się do Słońca planeta musi poruszać się szybciej. Czas potrzebny na pokonanie fragmentu orbity między punktami C i D jest taki sam jak ten, który planeta musi zużyć na pokonanie łuku od punktu A do B.
Wniosek: Im bliżej Słońca planeta się znajduje, tym większy kąt na swojej orbicie zakreśla w tym samym czasie.

Dodał: Michał Matraszek - 2001-12-13 21:48:50+01
Uaktualnił: Michał Matraszek - 2009-12-10 10:31:49+01
*
*


* * 
Układ Wenus-Ziemia

Układ Wenus-Ziemia
Grafika GIF 363x356
4kB (2285/0.68) 		   Rysunek przedstawia wzajemną konfigurację Ziemi i Wenus w momentach złączeń (koniunkcji) ze Słońcem i maksymalnych elongacji Wenus (zaznaczonej jako czerwone kółko). Rysunek sporządzono w układzie odniesienia, w którym linia Słońce-Ziemia pozostaje nieruchoma, a Wenus obiega Słońce raz na około 580 dni w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara (rzeczywisty okres obiegu tej planety to 225 dni).

Dodał: Michał Matraszek - 2001-06-09 15:17:00+02
Uaktualnił: Tomasz Lemiech - 2001-06-09 22:05:30+02
*
*


* * 
Księżyc odsłania Saturna

Księżyc odsłania Saturna
Grafika JPEG 640x245
31kB (5103/1.58) 		   Zdjęcie wykonane przez pana Romana Fangora w grudniu 1973 roku za pomocą teleskopu ze zwierciadłem o średnicy 350 milimetrów na filmie ORWO NP20. Publikacja za zgodą Autora.

Dodał: Michał Matraszek - 2001-10-29 18:32:13+01
Uaktualnił: Tomasz Lemiech - 2001-10-30 19:19:24+01

Źródło: PTMA Warszawa
*
*


Do góry

© 2000-2009 - Klub Astronomiczny Almukantarat
Wszelkie Prawa Zastrzeżone - All Rights Reserved
Nasze serwery są obecne w sieci dzięki uprzejmości WRuta
redakcja@astronet.pl
...
Najlepiej: 1024x768x16M, HTML 4.0, CSS 2.0, JavaScript
Wydawca:  Klub Astronomiczny Almukantarat
Projekt, grafika i wykonanie: 
Pomysł i kod bazy: 

 Azzie