AstroGALLERY - Katalog Zdjęć Astronomicznych

Wszechświat i kosmologia

Miejsce w którym odnajdziesz grafiki objaśniające różne zagadnienia dotyczące budowy Wszechświata i kosmologii.

(Michał Matraszek)

Strona główna (0/9)

Kategoria podstawowa AstroGALLERY. Zawiera wszystkie najważniejsze podkategorie. Dobre miejsce do rozpoczęcia poszukiwań interesujących zdjęć :-)
(Marcin Marszałek)

AGN (1/0)

Aktywne jądra galaktyk
(Filip Misiewicz)

Ciemna materia (11/0)

Tutaj znajdziecie zdjecie związane z ciemną materią.
(Michał Matraszek)

Droga Mleczna (64/6)

Centrum Drogi Mlecznej Ewolucja gwiazd Gwiazdy Katalog Messiera Promieniowanie kosmiczne Systemy planetarne

Szeroka kategoria obejmująca fotografie gwiazd oraz innych obiektów należących do naszej galaktyki, zarówno leżących w dysku Drogi Mlecznej jak i gromad kulistych znajdujących się w halo Galaktyki.
(Michał Matraszek)

Geneza życia (7/0)

Coraz bardziej prawdopodobna staje się teoria, że życie powstało poza Ziemią. Zostało przyniesione na naszą planetę przez liczne komety z zewnętrznych części Układu Słonecznego. Wydaje się, że życie, a co najmniej substancje organiczne są powszechne we Wszechświecie. Co jeszcze odkryjemy w gwiezdnym pyle? Katerogia zawiera zdjęcia, artystyczne wizje i plansze na temat genezy życia.
(Marcin Nowakowski)

Obiekty pozagalaktyczne (118/8)

Galaktyczne kolizje Galaktyki eliptyczne Galaktyki nieregularne Galaktyki soczewkowe Galaktyki spiralne Gromady galaktyk Katalog Messiera Kwazary

Tu odnajdziesz fotografie odległych obiektów, znajdujących się poza granicami Drogi Mlecznej.
(Michał Matraszek)

Promieniowanie kosmiczne (36/0)

Obrazki dotyczące powstawania, propagacji i sposobów detekcji promieniowania kosmicznego.
(Michał Matraszek)

Czarna dziura w centrum M31

Grafika JPEG 398x398
46kB (1061/10.56)

Zdjęcie galaktyki Andromedy, wstawki przedstawiają obserwacje wykonane przez Chandrę w paśmie X. Przed 2006 r. widoczne są jedynie 3 źródła, które uważane są za układy podwójne. Od 2006 r. można zaobserwować dodatkowo M31* poniżej i na prawo obok centralnego źródła.

Dodał: Grzegorz Gajda - 2010-05-29 18:59:20+02
Uaktualnił: Grzegorz Gajda - 2010-05-29 23:21:04+02

Źródło: Astronomy Now

Podczerwony ślad pierwszych gwiazd

Grafika JPEG 1200x1200
1539kB (1741/0.99)

Górny obraz przedstawia fragment nieba o rozmiarach 6 na 12 minut łuku w gwiazdozbiorze Smoka w świetle o długości fali 3,6 mikrona. Zostało ono zarejestrowane przez pracujący w podczerwieni Kosmiczny Teleskop Spitzera. Dolny obraz jest wynikiem obróbki górnego, polegającej na usunięciu z niego wszystkich gwiazd, galaktyk i zniekształceń. Pozostałe tło zostało wzmocnione aby ukazać promieniowanie, jakie nie zostało przypisana żadnym gwiazdom i galaktykom. Może to być ślad pierwszych gwiazd we Wszechświecie.

Dodał: Kacper Kornet - 2005-11-06 19:43:31+01
Uaktualnił: Kacper Kornet - 2005-11-06 19:45:07+01

Źródło: Spitzer Space Telescope

SN2007A

Grafika JPEG 350x352
49kB (978/0.73)

Zdjęcie SN2007A

Dodał: Ariel Majcher - 2007-01-10 16:39:45+01
Uaktualnił: Ariel Majcher - 2007-01-10 17:21:01+01

Źródło: Rochester Academy of Science, Astronomy Section

Promieniowanie tła oczami sondy Planck

Grafika GIF 600x300
138kB (750/0.58)

Spodziewany obraz mikrofalowego promieniowania tła, jaki uda się uzyskać przy pomocy sondy Planck.

Dodała: Teresa Kubacka - 2007-02-28 23:50:37+01

Źródło: ESA

Rysunek 1 (początek Wszechświata)

Grafika JPEG 1020x1454
360kB (2515/3.63)

Diagram pokazujący obrazowo pierwsze chwile Wszechświata.

Dodał: Michał Matraszek - 2008-10-15 08:04:56+02
Uaktualnił: Michał Matraszek - 2008-10-15 08:13:15+02

Rysunek 3 (promieniowanie tła)

Grafika JPEG 1024x512
447kB (442/0.64)

Obraz kosmicznego promieniowania tła z satelity WMAP.

Dodał: Michał Matraszek - 2008-10-15 08:06:49+02
Uaktualnił: Michał Matraszek - 2008-10-15 08:12:57+02

Rysunek 4 (hipernowa)

Grafika JPEG 316x330
16kB (520/0.75)

Artystyczna wizja wybuchu hipernowej (kolapsara).

Dodał: Michał Matraszek - 2008-10-15 08:07:07+02
Uaktualnił: Michał Matraszek - 2008-10-15 08:12:41+02

Planck - pierwszy przegląd

Grafika JPEG 1000x495
265kB (738/2.08)

Na zdjęcie całego nieba w świetle widzialnym nałożono pas obrazujący fluktuacje temperatury mikrofalowego promieniowania tła, obserwowane przez satelitę Planck podczas jego pierwszego przeglądu.

Dodała: Ania Kapuścińska - 2009-09-17 20:55:46+02

Źródło: ESA

Symulacja łączenia się dwóch białych karłów

Grafika JPEG 792x1224
641kB (402/2.01)

Ilustracja pokazuje nowy sposób, w jaki miałyby powstawać supernowe typu Ia. Dwa białe karły okrążają się wzajemnie, tracąc jednocześnie energię przez promieniowanie grawitacyjne, co ostatecznie kończy się połączeniem obu gwiazd. Ponieważ łączna masa powstałego obiektu przekracza limit masy dla białych karłów, dochodzi do wybuchu supernowej.

Dodał: Grzegorz Gajda - 2010-02-18 19:26:07+01

Źródło: Chandra

Wizja artystyczna dotychczas przyjętego modelu.

Grafika JPEG 792x817
492kB (186/0.93)

Wizja artystyczna dotychczasowego modelu wybuchu supernowej Ia. Na górnej ilustracji gaz jest ściągany z gwiazdy podobnej do Słońca na białego karła poprzez czerwony dysk. Kiedy masa karła przekroczy granicę Chandrasekhara, mamy do czynienia z supernową Ia.

Dodał: Grzegorz Gajda - 2010-02-18 19:32:47+01

Źródło: Chandra

Wypływ energii

Grafika JPEG 398x399
50kB (271/1.53)

SMM J1237+6203 - obraz w podczerwieni uzyskany teleskopem Gemini. Kontury wskazują w jaki sposób energia wypływa z galaktyki.

Dodał: Grzegorz Gajda - 2010-03-13 19:46:11+01

Źródło: Astronomy Now

Rentgenowski układ podwójny

Grafika JPEG 398x387
22kB (2659/1.10)

Artystyczna wizja podwójnego systemu rentgenowskiego, takiego jak Circinus X-1.

Dodała: Anna Marszałek - 2004-01-28 22:36:56+01

Źródło: NASA

Odległa Supernowa

Grafika JPEG 800x640
163kB (3076/2.03)

To zdjęcie jest jednym z pierwszych wykonanych przez ACS po wznowieniu jej działania 4 lipca 2006. Nie działała przez prawie 2 tygodnie w wyniku awarii zasilania głównego, ale ostatecznie udało się ją przełączyć na zasilanie awaryjne. Przedstawiona jest tu gromada galaktyk odległych od nas o przeszło 9 miliardów lat świetlnych. Znajduje się tam supernowa wykryta przez Hubble`a w czerwcu 2006 roku. Jej blask maleje z biegiem czasu, i porównując ujęcia z tych paru miesięcy można to dostrzec.

Dodał: Krzysztof Suberlak - 2006-07-17 13:14:33+02

Źródło: hubblesite.org

Echo świetlne

Grafika JPEG 432x495
50kB (1080/0.44)

Grafika wyjaśniająca proces powstawania "echa świetlnego". Zjawisku temu zawdzięczamy spektakularny wygląd V838 Monocerotis.

Dodała: Anna Marszałek - 2003-12-27 22:41:28+01

Źródło: NASA

Układ J0737-3039

Grafika JPEG 398x318
27kB (1298/0.53)

Pulsar J0737-3039 (obiekt emitujący dżety) i jego kompan, gwiazda neutronowa. System jest źródłem fal grawitacyjnych, wyobrażonych na ilustracji jako zmarszczki w czasoprzestrzeni (zielona krata).

Dodała: Anna Marszałek - 2003-12-12 15:37:52+01

Źródło: Spaceflight Now

Czarna dziura i efekt Dopplera

Grafika JPEG 400x320
19kB (4519/1.83)

Ilustracja materii krążącej wokół czarnej dziury. Sama dziura jest niewidoczna, jej obecnością tłumaczy się obserwowane efekty - promieniowanie X, dżety cząstek powstające w miejscu opadania materii na dziurę oraz dysk akrecyjny. Obrót dysku można zaobserwować dzięki zjawisku Dopplera: materia zbliżająca się w naszą stronę ma widmo emisyjne przesunięte w stronę ultrafioletu (światło staje się bardziej niebieskie), natomiast promieniowanie z miejsc oddalających się od obserwatora jest bardziej czerwone.

Dodał: Wojtek Rutkowski - 2003-11-28 15:31:41+01
Uaktualnił: Tomasz Lemiech - 2003-12-02 23:35:40+01

Źródło: ESA

Artystyczna wizja dysku akrecyjnego

Grafika JPEG 250x198
35kB (1729/0.69)

Artystyczna wizja dysku akrecyjnego

Dodał: Tomasz Sowiński - 2003-10-30 00:05:01+01

Źródło: PhysicsWeb

Mapa galaktyk uzyskana przez SDSS

Grafika JPEG 398x262
29kB (1933/0.77)

SDSS to naprawdę dwa przeglądy nieba w jednym. Galaktyki zostają zidentyfikowane na dwuwymiarowych zdjęciach, jak zdjęcie po lewej. Następnie odległość do nich jest wyznaczana na podstawie widocznego w widmie przesunięcia ku czerwieni. pozwala to stworzyć trójwymiarową mapę na przestrzeni 2 miliardów lat świetlnych. galaktyki są wyobrażone jako pojedyncze punkty, których kolor odpowiada jasności absolutnej. Na przedstawionej mapie pokazano tylko 66976 z 205 443 galaktyk, które leżą w pobliżu płaszczyzny ziemskiego równika.

Dodała: Anna Marszałek - 2003-10-29 21:12:00+01

Źródło: Sloan Digital Sky Survey

Tempo ekspansji Wszechświata

Grafika JPEG 500x477
40kB (1972/0.79)

Diagram ukazuje, w jaki sposób badanie supernowych typu Ia pozwoliło określić tempo ekspansji Wszechśwaita. Znajdująca się na Telskopie Hubble'a Advanced Camera for Surveys zaobserwowała niedawno w supernowe typu Ia, które mogły istnieć w okresie przejściowym między okresem zwalniania a przyspiesdzania ekspansji.

Dodała: Anna Marszałek - 2003-10-26 13:41:14+01

Źródło: STScI (HST)

Młody Wszechświat

Grafika JPEG 398x398
28kB (4236/1.67)

Zdjęcie przedstawia młody Wszechświat, gdzie protogalaktyki skupione były razem w rozległą strukturę. Wewnątrz tych galaktyk znajdowała się tzw. pierwsza generacja gwiazd, które szybko spalały swoje paliwo i umierały eksplodując jako supernowe.

Dodał: Zbigniew Artemiuk - 2003-09-23 21:07:22+02
Uaktualnił: Karol Langner - 2004-07-16 12:25:48+02

Źródło: Spaceflight Now

Cztery stadia rozrywania gwiazdy

Grafika JPEG 1603x1286
473kB (4003/1.67)

Ilustracja przedstawia kolejne stadia rozrywania gwiazdy, która miała nieszczęście znaleźć się zbyt blisko czarnej dziury. Zdarzenie ma miejsce w okolicy czarnej dziury RXJI242-11. Gwiazda zostaje zorciągnięta pod wpływem dizałania sił pływowych. Większość gazu pochodzącego z gwiazdy zostanie pochłonięta przez czarną dziurę, pozostały gaz utworzy dysk wokół niej.

Dodała: Anna Marszałek - 2004-02-20 17:56:42+01

Źródło: ESA

Przyszłość Wszechświata

Grafika JPEG 635x476
35kB (1897/0.79)

Trzy warianty rozwoju Wszechświata. Klasycznie, bez uwzględniania ciemnej materii Wszechświat może podążać trzema drogami: (i) we Wszechświecie jest wystarczająco dużo materii, aby ponownie on zapadł się w siebie, (ii) Wszechświat będzię rozszerzał się do nieskończonych wymiarów, ale nastąpi to po nieskończonym czasie, (iii) Wszechświat osiągnie nieskończone rozmiary w skończonym czasie. Jeżeli teraz dodamy ciemną energię to Wszechświat znowu ma trzy podobne jak wyżej scenariusze (patrz rysunek). (1) Według pierwszej ciemna energia nagle zmieniu swój charakter z rozpychającego na kolapsujący i Wszechświat skończy swój żywot w "wielkim chrupnieciu". (2) Według drugiej stała kosmologiczna jest niezmienna w czasie i Wszechświat rozszerzy się do nieskończonych rozmiarów, ale nie za bardzo szybko. (3) Trzecia teoria głosi, że Wszechświat będzie rozszerzał się do nieskończoności i to bardzo szybko. Stała kosmologiczna stanie się niestabilna i szybko wzrośnie jej wartość. Doprowadzi to do "wielkiej ekspansji".

Dodał: Wojciech Lizakowski - 2004-02-24 17:32:30+01
Uaktualnił: Marek Nikołajuk - 2004-02-27 09:54:14+01

Źródło: STScI (HST)

Układ podwójny NGC 6624

Grafika JPEG 1024x683
38kB (699/0.27)

Jest to artystyczna wizja układu podwójnego, w którym materia z gwiazdy ciągu głównego opada na gwiazdę neutronową o bardzo dużęj gęstości. Materia opadająca na gwiazdę neutronową jest źródłem silnego promieniowania X.

Dodał: Wojciech Lizakowski - 2003-07-15 04:29:55+02
Uaktualnił: Wojciech Lizakowski - 2003-07-25 01:03:16+02

Źródło: NASA/JPL

SS 433

Grafika JPEG 398x515
14kB (1307/0.54)

Artystyczna wizja źródła SS 433, które składa się z czarnej dziury, która wysysa materię z towarzyszącej gwiazdy.

Dodał: Zbigniew Artemiuk - 2004-01-13 21:52:28+01

Źródło: Spaceflight Now

Przegląd galaktyk APM

Grafika GIF 999x719
535kB (1666/0.63)

Kosmos jest pełen galaktyk - potężnych zbiorowisk gwiazd, gazu, pyłu i tajemniczej ciemnej materii. Chociaż galaktyki oddalają się w czasie ekspansji Wszechświata, ich grawitacja działa na najbliższe sąsiadki tworząc grupy galaktyk, ich gromady i potężne włókna. Niektóre z tych struktur widoczne są na jednej z najobszerniejszych map nieba, jakie kiedykolwiek sporządzono. Galaktyczny przegląd nieba APM został wykonany na początku lat 90-tych. Umieszczono na nim ponad 2 miliony galaktyk znajdujących się w kierunku południowego bieguna naszej Galaktyki. Jasne obszary oznaczają rejony z duża ilością galaktyk, bardziej niebieskie - miejsca gdzie znajdują się większe (średnio) obiekty. Ze zdjęcia wycięto obszary znajdujące się w pobliżu najjaśniejszych gwiazd Drogi Mlecznej. Na podstawie tej mapy dokonano wielu odkryć astronomicznych. Stwierdzono na przykład, że struktura Wszechświata w dużych skalach jest zaskakująca skomplikowana.

Dodał: Michał Matraszek - 2003-06-12 01:07:06+02

Źródło: University of Oxford

Wczesny Wszechświat

Grafika JPEG 400x316
35kB (2410/0.91)

Wyobrażenie wczesnego Wszechświata. Niebo pełne jest pierwotnych rozbłyskujących galaktyk. Wielkie, eliptyczne i spiralne, galaktyki jeszcze nie powstały. Wewnątrz buchających aktywnością galaktyk widoczne są jasne pętle złożone z gorących, niebieskich gwiazd. Rejony rodzenia się nowych słońc świecą na czerwono zalane strumieniami promieniowania ultrafioletowego. Najbardziej masywne gwiazdy wybuchają jako supernowe. Galaktyka z prawej na dole jest zniekształcona przez "bąble" tych wybuchów oraz przez wiatry gwiazdowe. W galaktykach jest bardzo mało pyłu, gdyż cięższe pierwiastki nie utworzyły się jeszcze w procesach nukleosyntezy.

Dodał: Michał Matraszek - 2003-05-29 12:14:19+02

Źródło: STScI (HST)

Trzy piki w widmie CMB

Grafika JPEG 400x400
21kB (642/0.24)

Trzy piki zarejestrowane w widmie mikrofalowego promieniowania tła. Czarne kółka odpowiadają danym pomiarowym, a linie - przewidywaniom teoretycznym.

Dodał: Michał Matraszek - 2003-05-21 15:27:16+02

Źródło: BOOMERANG

Model zamkniętego Wszechświata

Grafika JPEG 250x250
12kB (2337/0.88)

W zamkniętym modelu Wszechświata dwie równoległe linie przecinają się (podobnie jak równoległe koła wielkie narysowane na powierzchni sfery).

Dodał: Michał Matraszek - 2003-05-21 15:18:20+02

Źródło: Astronomy.com

Model otwartego Wszechświata

Grafika JPEG 250x250
22kB (2127/0.80)

W otwartym modelu Wszechświata dwie równoległe linie rozbiegają się (podobnie jak linie narysowane na powierzchni siodłowej).

Dodał: Michał Matraszek - 2003-05-21 15:17:00+02

Źródło: Astronomy.com

Model płaskiego Wszechświata

Grafika JPEG 250x250
23kB (1844/0.69)

W płaskim modelu Wszechświata dwie równoległe linie nigdy nie spotykają się (podobnie jak linie narysowane na kartce papieru).

Dodał: Michał Matraszek - 2003-05-21 15:15:25+02

Źródło: Astronomy.com

"Kosmiczne widmo"

Grafika JPEG 500x34
1kB (802/0.30)

Widmo powstałe z połączenia światła docierającego z ponad 200 tysięcy galaktyk. Sporządzono je na podstawie badań 2dF Galaxy Redshift Survey.

Dodał: Michał Matraszek - 2003-05-21 15:11:29+02

Źródło: Johns Hopkins University

Linie w "kosmicznym widmie"

Grafika GIF 361x99
15kB (725/0.27)

Linie pojawiające się we fragmencie "kosmicznego widma" zbudowanego ze światła ponad 200 tysięcy galaktyk. Intensywność linii wskazuje na obecność pierwiastka, któremu odpowiadają.

Dodał: Michał Matraszek - 2003-05-21 15:08:50+02

Źródło: Johns Hopkins University

Ostatnie chwile gwiazdy Wolfa-Rayeta

Grafika JPEG 398x296
18kB (2416/0.89)

Ilustracja przedstawiająca ostatnie chwile gwiazdy Wolfa-Rayeta przed potężną eksplozją - błyskiem gamma.

Dodał: Wojtek Rutkowski - 2003-03-24 12:34:58+01

Źródło: NASA

Struktura wczesnego Wszechświata

Grafika JPEG 398x368
33kB (1573/0.57)

Symulowana struktura wczesnego Wszechświata. Galaktyki o masie Drogi Mlecznej odkryte przez Barkanę i Loeba mogą być najjaśniejszymi punktami widocznych włókien.

Dodał: Michał Matraszek - 2003-01-29 18:27:38+01

Źródło: Harvard-Smithsonian CfA

Rozmieszczenie galaktyk

Grafika JPEG 4500x2400
2211kB (1450/0.55)

To panoramiczne zdjęcie pokazuje rozmieszczenie galaktyk poza Drogą Mleczną. Na zdjęciu znajduję się ponad 1,6 miliona glaktyk.

Zdjęcie jest zrobione w fałszywych kolorach. Jaśniejsze i bliższe nam galaktyki są reprezentowane w kolorze niebieskim, a odleglejsze w kolorze czerwonym. Ciemne miejsca na zdjęciu są spowodowane zakryciem ich przez Drogę Mleczną.

Dodał: Wojciech Lizakowski - 2003-05-29 03:43:00+02

Źródło: NASA

Grawitacja planet zakrzywia przestrzeń

Grafika JPEG 398x212
20kB (987/0.34)

Planety Układu Słonecznego zakrzywiają przestrzeń. Budowana przez ESA misja Gaia będzie próbować mierzyć ten efekt, a tym samym weryfikować ogólną teorię względności. Obszary czerwone na rysunku odpowiadają największemu zakrzywieniu przestrzeni, niebieskie - najmniejszemu. Planety krążą wokół Słońca. Wraz z nimi przemieszczają się zakrzywione obszary.

Dodał: Michał Matraszek - 2002-09-12 21:07:27+02

Źródło: ESA

LISA bada fale grawitacyjne

Grafika JPEG 398x394
21kB (1273/0.44)

Budowana przez ESA misja LISA będzie pierwszym eksperymentem poszukującym fal grawitacyjnych z przestrzeni kosmicznej. Fale grawitacyjne powinny być (zgodnie z ogólną teorią względności) emitowane przez egzotyczne ciała, takie jak czarne dziury.

Dodał: Michał Matraszek - 2002-09-12 21:03:04+02

Źródło: ESA

Rozkład gazu w komputerowej symulacji

Grafika JPEG 250x498
13kB (959/0.33)

Obrazek przedstawia rozkład gęstości gazu w jednej z komputerowych symulacji. Niebieski kolor to obszary o niskiej gęstości, a czerwone o najwyższej. Dżet inicjujący znajduje się na dole rysunku. Dalej, podróżując ku górze, można dostrzec różne turbulencje, które zniszczyły strukturę dżetu. Energia z dżetu została pochłonięta i rozprowadzona pomiędzy wielkie obszary gazu.

Dodał: Zbigniew Artemiuk - 2002-09-05 23:15:45+02

Źródło: Spaceflight Now

Polaryzacja mikrofalowego promieniowania tła

Grafika JPEG 400x334
35kB (1114/0.38)

Różnice w umownych kolorach ukazują niewielkie różnice w temperaturze mikrofalowego promieniowania tła. Kolor czerwony to temperatury najniższe, a żółty - najwyższe. Polaryzacja każdego fragmentu pokazana jest jako czarny odcinek. Długośc odcinka odpowiada stopniowi polaryzacji, a orientacja - kierunkowi. Rozmiar białego koła w lewym dolnym rogu odpowiada zdolności rozdzielczej eksperymentu DASI.

Dodał: Michał Matraszek - 2002-09-28 20:37:32+02

Źródło: Astronomy.com

Pulsar w układzie podwójnym

Grafika JPEG 250x183
5kB (1555/0.52)

Artystyczna wizja układu podwójnego w skład którego wchodzi pulsar rentgenowski. Materia z gwiezdnego towarzysza jest ściągana przez pulsar, tworząc dysk akrecyjny. Transfer materii na pulsar powoduje zwiększenie jego prędkości obrotu.

Dodała: Anna Marszałek - 2002-06-09 18:46:49+02

Źródło: NASA

Obalanie teorii względności

Grafika GIF 398x353
23kB (2557/0.85)

Zielona elipsa oznacza orbitę Ziemi wokół Słońca. Statek kosmiczny (na przykład Międzynarodowa Stacja Kosmiczna) jest zaznaczona jako biały kwadrat poruszający się wokół Ziemi. Biała strzałka przy kwadracie oznacza orientację zegara atomowego na pokładzie Stacji. Czerwone strzałki oznaczają możliwy sposób naruszenia teorii względności: Dotychczas uważamy, że w Kosmosie nie ma "góry" i "dołu", nowe teorie zakładają, że pewien kierunek przestrzeni jest wyróżniony. Kiedy Stacja obiega Ziemię, zmienia się orientacja zegara względem czerwonych strzałek wyróżnionego kierunku. Powinno to prowadzić do zmian w tempie cykania zegara.

Dodał: Michał Matraszek - 2002-05-30 17:53:03+02

Źródło: Spaceflight Now

Wszechświat w wieku 300 tysięcy lat

Grafika JPEG 398x443
24kB (1181/0.39)

Zdjęcie wykonane we współpracy między Caltech, CBI i NSF ukazuje niewielkie fluktuacje w mikrofalowym promieniowaniu tła.

Dodał: Michał Matraszek - 2002-05-24 18:48:53+02

Źródło: CALTECH

Gwiazdy kwarkowe i kwarki

Grafika JPEG 850x658
40kB (3254/1.06)

Istnieje 6 różnych rodzajów kwarków: zwykła materia złożona jest z kwarków u (górny), d (dolny), istnieją także krótko żyjące kwarki: s (dziwne), c (powabne), t (powierzchniowe lub piękne), b (denne lub prawdziwe). Ich nazwy (zapachy) pochodzą od nazw angielskich, których odpowiedniki polskie zostały przedstawione w nawiasach.

Dodał: Andrzej Nowojewski - 2002-04-14 21:17:07+02

Porównanie średnic gwiazd neutronowych i kwarkowych

Grafika JPEG 398x322
12kB (3029/0.99)

Ilustracja przedstawia porównanie średnic standardowych gwiazd neutronowych, hipotetycznych, nie dostrzeżonych do tej pory w naturze dziwnych gwiazd kwarkowych i RX J1856.5-3754.

Dodała: Anna Marszałek - 2002-04-14 18:57:55+02

Źródło: Spaceflight Now

Okolice gwiazdy kwarkowej RX J1856

Grafika JPEG 400x400
48kB (3122/1.02)

Zatłoczone okolice odległej o 400 lat świetlnych konstelacji Korony Południa skrywają gwiazdę o średnicy 11,3 km o temperaturze 700 tysięcy stopni Celsjusza RX J1856 (strzałka w centrum). Jest to pierwsza zaobserwowana w historii ludzkości gwiazda kwarkowa.

Dodał: Andrzej Nowojewski - 2002-04-14 15:43:12+02
Uaktualnił: Andrzej Nowojewski - 2002-04-14 15:50:33+02

Źródło: ESO

RX J1856 - gwiazda kwarkowa

Grafika JPEG 630x623
19kB (1555/0.51)

Połączona siła Obserwatorium Chandra i Kosmicznego Teleskopu Hubblea pokazała, że widoczna na fotografii gwiazda RX J1856 posada temperaturę 700000 stopni Celsjusza i ma średnicę zaledwie 11,3 kilometrów - dowód na to, ze jest to pierwsza, zaobserwowana gwiazda kwarkowa.

Dodał: Andrzej Nowojewski - 2002-04-14 15:39:12+02

Źródło: NASA

Gwiazda kwarkowa po supernowej z 1181

Grafika JPEG 630x627
41kB (1179/0.38)

Obserwacje 3C58, pozostałości po supernowej widocznej na Ziemi w 1181 roku wykazały, że gwiazda neutronowa wewnątrz chmury materii posiada zdecydowanie za niską temperaturę, co może wskazywać na istnienie nowego rodzaju super-gęstych gwiazd kwarkowych zbudowanych z plazmy kwarkowo-gluonowej.

Dodał: Andrzej Nowojewski - 2002-04-14 15:35:34+02

Źródło: NASA

Big Bang

Grafika JPEG 286x390
23kB (1505/0.49)

"Big Bang" (Wielki Wybuch). Farba olejna na płótnie. Artystka: Karen Cassyd-Lent. Galeria: Santa Fe Art.net. Cena: 3 500 dolarów.

Dodał: Marcin Marszałek - 2002-03-25 15:29:19+01

Zweryfikowana zmiana koloru Wszechświata

Grafika PNG 800x200
2kB (4865/1.57)

Grafika prezentuje zmianę koloru Wszechświata w czasie. Kolor ten jest rozumiany jako efekt wywołany przez wpadające do ludzkiego oka teoretycznie zsumowane światło tysięcy widzialnych galaktyk. Wcześniej błędnie określono kolor Wszechświata jako turkusowy.

Dodał: Marcin Marszałek - 2002-03-17 12:02:09+01
Uaktualnił: Marcin Marszałek - 2002-03-17 12:15:27+01

Poprawny kolor Wszechświata

Grafika PNG 120x120
0kB (6779/2.19)

Na zdjęciu widzimy kolor Wszechświata uzyskany w wyniku połączenia tysięcy obserwowalnych źródeł światła widzialnego. Mimo, iż każdy monitor inaczej prezentuje ten kolor, prezentowane zdjęcie powinno chociaż przybliżać odcień. Wcześniej błędnie obliczono kolor Wszechświata jako turkusowy.

Dodał: Marcin Marszałek - 2002-03-17 12:08:49+01

Kolor Wszechświata

Grafika GIF 120x120
0kB (1734/0.55)

Uwaga, wynik badań nie jest w pełni poprawny, przeczytaj późniejsze sprostowanie. Poprawnie obliczony kolor Wszechświata to beżowy.

Na zdjęciu widzimy kolor Wszechświata uzyskany w wyniku połączenia tysięcy obserwowalnych źródeł światła widzialnego. Mimo, iż każdy monitor inaczej prezentuje ten kolor, prezentowane zdjęcie powinno chociaż przybliżać odcień. Z naukowego punktu widzenia kolor w palecie RGB określają liczby 0.269, 0.388 oraz 0.342.

Dodał: Marcin Marszałek - 2002-01-11 19:08:47+01
Uaktualnił: Marcin Marszałek - 2002-03-17 11:58:10+01

Kosmiczne spektrum

Grafika GIF 1600x640
11kB (786/0.25)

Prezentowany wykres przedstawia ilość enegii emitowanej przez wszystkie z 200 000 galaktyk przebadanych w ramach programu Australian 2dF Galaxy Redshift Survey.

Dodał: Marcin Marszałek - 2002-01-11 19:20:41+01

Źródło: JHU-PHA

Kosmiczne spektrum z podpisami

Grafika JPEG 1490x100
6kB (860/0.27)

Widoczne spektrum stanowi efekt teoretycznego zsumowania światła widzialnego emitowanego przez 200 000 galaktyk przebadanych w ramach programu Australian 2dF Galaxy Redshift Survey i rozłożenia go na kolory składowe. Na spektrum dodatkowo naniesione zostały nazwy atomów odpowiedzialnych za powstawanie jasnych czy ciemnych prążków.

Dodał: Marcin Marszałek - 2002-01-11 19:24:26+01
Uaktualnił: Marcin Marszałek - 2002-01-11 19:39:56+01

Źródło: JHU-PHA

Zmiana koloru Wszechświata

Grafika GIF 1008x134
42kB (4598/1.45)

Uwaga, wynik badań nie jest w pełni poprawny, przeczytaj późniejsze sprostowanie. Prawidłowy proces zmiany koloru Wszechświata można obejrzeć tutaj.

Grafika prezentuje zmianę koloru Wszechświata w czasie. Kolor ten jest rozumiany jako efekt wywołany przez wpadające do ludzkiego oka teoretycznie zsumowane światło tysięcy widzialnych galaktyk.

Dodał: Marcin Marszałek - 2002-01-11 19:36:16+01
Uaktualnił: Marcin Marszałek - 2002-03-17 12:02:59+01

Źródło: JHU-PHA

Galaktyki zamrożone w czasie

Grafika JPEG 398x541
20kB (1940/0.61)

Tak naukowcy z Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics wyobrażają sobie wygląd Wszechświata obserwowanego z zewnątrz Drogi Mlecznej za 7 miliardów lat. Galaktyki wydają się zamrożone w czasie, widzielibyśmy jedynie światło galaktyk naszej grupy lokalnej. Na ilustracji przedstawione są M77 (lewy górny róg), dalej kolejno M33, M74, M31 oraz NGC 147. Z lewej strony widoczna jest Galaktyka, wewnątrz której się znajdujemy.

Dodał: Wojtek Rutkowski - 2001-12-19 10:55:46+01
Uaktualnił: Tomasz Lemiech - 2001-12-27 16:30:55+01

Źródło: Spaceflight Now

Ginące fotony

Grafika JPEG 500x315
18kB (1084/0.35)

Ilustracja prezentuje schematycznie konwersję części fotonów (czerwone fale) w aksjony (fioletowa linia) pod wpływem silnych pól magnetycznych. Te ostatnie są jak na razie niewykrywalne na Ziemi. Jeśli takie zjawisko w rzeczywistości istnieje to obserwacje odległych supernowych nie będą dowodem na przyspieszenie ekspansji Wszechświata.

Dodał: Andrzej Nowojewski - 2002-04-28 15:59:50+02

Źródło: Astronomy.com

Dysk akrecyjny

Grafika JPEG 398x269
6kB (1135/0.35)

To zdjęcie ukazuje przepływ akrecyjny. Gaz z wielkiego towarzysza tworzy spirale wokół niewielkiej gwiazdy neutronowej pod wpływem jej grawitacji.

Dodała: Anna Marszałek - 2001-09-17 19:31:20+02

Źródło: NASA

Kondensat Bosego-Einsteina wybucha jak supernowa

Grafika GIF 369x212
73kB (2538/0.76)

Animacja przedstawia przebieg eksplozji kondensatu Bosego-Einsteina. Naukowcy, którym udało się spowodować taki wybuch w laboratorium, stwierdzili iż przypominał wybuch supernowej. Niektóre aspekty wybuchu nie zgadzały się z przewidywaniami i nie zostały wyjaśnione.

Dodał: Roman Goj - 2001-07-25 23:14:37+02
Uaktualnił: Marcin Marszałek - 2001-07-26 01:36:38+02

Źródło: Space.com

Zagęszczenia wyrzuconej materii wokół młodej gwiazdy

Grafika JPEG 561x375
27kB (1279/0.38)

Zgęszczenia materii na krawędzi natarcia rozszerzającej się otoczki gazowej wokół nowo utworzonej gwiazdy zdają się wyznaczać granicę sferycznej powłoki. Dotąd astronomowie nie podejrzewali gwiazd o tak symetryczne wyrzucanie materii.

Dodał: Marcin Marszałek - 2001-05-30 08:27:26+02

Źródło: S&T

Pierścień gazowy wokół gwiazdy

Grafika JPEG 350x239
17kB (1296/0.39)

Artystyczna koncepcja młodej, gorącej, silnej gwiazdy osadzonej wewnątrz wielkich chmur gazu w kształcie obwarzanka.

Dodał: Marcin Marszałek - 2001-07-20 13:53:34+02

Źródło: STScI (HST)

Soczewkowanie grawitacyjne

Grafika JPEG 760x391
41kB (1481/0.44)

Na zdjęciu widać zespół łuków wokół jednego, jasnego obiektu. Obiekt wewnątrz nazywany jest soczewką, ponieważ siłą grawitacji zakrzywia światło obiektu z tyłu, tak, że ten ostatni jest widoczny w kilku 'kopiach' - są to łuki naokoło soczewki. Jest to przykład soczewkowania grawitacyjnego. Mikrosoczewkowanie opiera się na tej samej zasadzie, lecz jest mniej efektowne.

Dodał: Andrzej Nowojewski - 2001-06-19 20:11:42+02
Uaktualnił: Tomasz Lemiech - 2001-06-19 22:40:06+02

Brązowe karły, a gwiazdy i planety.

Grafika JPEG 500x400
44kB (4064/1.18)

Plakat tłumaczy, czym są brązowe karły i czym różnią się od planet i gwiazd ciągu głównego. Brązowe karły powstają jak gwiazdy, ale mają za małą masę, by doszło do reakcji spalania wodoru w centrum. Źródłem świecenia (stosunkowo słabego) jest energia pochodząca ze spalania deuteru. Energia przenoszona jest konwektywnie (jak w garnku z gotującą się zupą) z centrum na powierzchnię, gdzie jest wypromieniowana głównie w podczerwieni.

Dodał: Piotr Ligęza - 2001-03-21 16:34:51+01
Uaktualnił: Tomasz Lemiech - 2001-07-16 14:47:02+02

Źródło: Space.com

Spowalnianie i przyspieszanie ekspansji Wszechświata

Grafika JPEG 398x419
29kB (1649/0.48)

Diagram pokazuje jak w trakcie swojej historii Wszechświat spowalniał swoje rozszerzanie aby potem ponownie je przyspieszyć dzięki działaniu tajemniczych sił przeciwdziałającym spowalniającej rozszerzanie grawitacji.

Dodał: Michał Matraszek - 2001-04-04 20:03:00+02

Źródło: Spaceflight Now

Model Wszechświata

Grafika JPEG 398x394
39kB (1667/0.49)

Podczas szczegółowych badań Wszechświata Tom Theuns, członek Instytutu Astrofizyki w Garching, stworzył ten model, który jest potwierdzeniem długoletnich przepowiedni dotyczących powstawania Kosmosu.

Dodał: Jan Lemiech - 2001-05-25 15:51:54+02
Uaktualnił: Tomasz Lemiech - 2001-05-25 17:02:12+02

Źródło: Spaceflight Now

Astrobiologia

Grafika JPEG 398x232
18kB (1979/0.58)

Ilustracja przedstawia obszary zainteresowania astrobiologii. Nauka ta bada możliwość istnienia życia, do którego powstania potrzebne są określone warunki i związki chemiczne. Te ostatnie - jak się okazuje - występują dość powszechnie: w kometach, powstają w wyniku reakcji w gwiazdach czy też poprostu wchodzą w skład mgławic.

Dodał: Wojtek Rutkowski - 2001-05-24 22:50:16+02

Źródło: ESA

Poświata Wielkiego Wybuchu

Grafika JPEG 641x375
65kB (1122/0.33)

Mapy rejonów nieba obserwowanych przez Interferometr Poziomu Nierównomierności Tła (Degree Angular Scale Interferometer - DASI), wykorzystywanego w jednym z eksperymentów mających na celu przeprowadzenie pomiarów mikrofalowego promieniowania tła Kosmosu. Każde z pól o szerokości 3,4 stopnia kątowego prezentuje mapę różnic temperatury poświaty Wielkiego Wybuchu wynoszącą w przybliżeniu 0,0003 Kelvina. Rozdzielczość obrazów wynosi 1/3 stopnia.

Dodał: Marcin Marszałek - 2001-05-07 18:36:19+02
Uaktualnił: Marcin Marszałek - 2001-11-14 14:46:37+01

Źródło: S&T

Wirująca czarna dziura

Grafika JPEG 398x271
9kB (5953/1.75)

Ta klatka z komputerowej animacji ukazuje wirującą czarną dziurę. Owalne kółko w centrum przyprószone niebieską poświatą to ergosfera. Sama "niebieska" poświata reprezentuje tu cząstki dysku wpadające dalej do centrum. Może ona rozciągać się jedynie od pewnego zwrotnika do pewnego zwrotnika czarnej dziury. Przerwa rozciągająca się od dysku w kierunku centrum to ostania możliwa orbita kołowa wokół czarnej dziury. A dalej na zewnątrz widać otaczający gaz, czyli dysk akrecyjny. Jest on tutaj zaznaczony jako białe i niebieskie pierścienie. Gaz okrąża czarną dziurę z różnymi prędkościami. Prędkość ta osiąga prędkość światła na krawędzi horyzontu zdarzeń. Różnice w prędkości prowadzą do zderzeń między atomami i emisji wysokoenergetycznego promieniowania rentgenowskiego. Promieniowanie to pozwala nam obserwować czarną dziurę. Na górze rysunku widać też powstającą nad biegunami czarnej dziury strugę materii zwaną dżetem.

Dodał: Marcin Marszałek - 2001-05-07 18:19:11+02
Uaktualnił: Marcin Marszałek - 2002-07-03 23:46:39+02

Źródło: NASA

Czarna dziura w układzie podwójnym

Grafika JPEG 554x375
83kB (2209/0.65)

Ta klatka z komputerowej animacji ukazującej wirującą czarną dziurę, przedstawia artystyczną wizję procesu "pożerania" przez czarną dziurę materii towarzyszącej jej gwiazdy. Jakakolwiek materia, która nie zniknęła za horyzontem zdarzeń, ucieka z prędkością bliską prędkości światła przez silnie świecące dżety.

Dodał: Marcin Marszałek - 2001-05-07 17:59:22+02
Uaktualnił: Tomasz Lemiech - 2001-05-16 21:14:18+02

Źródło: S&T

Kosmiczna fabryka wody

Grafika JPEG 398x330
16kB (1533/0.45)

Kosmiczna fabryka wody. Wodór powstał w Wielkim Wybuchu (Big Bang) i można go znaleźć wszędzie we Wszechświecie. Tlen jest produkowany w gwiazdach i rozprzestrzeniany podczas wybuchów supernowych. Te dwa składniki mieszają się w obłokach gwiazdotwórczych i tworzą olbrzymie ilości wody (H₂O). Cząsteczki wody opuszczają obłoki i trafiają w różne miejsca - do komet, planet, centrów galaktyk. Kiedy nowopowstała gwiazda starzeje się, dostarcza więcej tlenu do kosmicznej fabryki wody.

Dodał: Wojtek Rutkowski - 2001-04-12 18:08:34+02

Źródło: ESA

Wybuch supernowej

Grafika GIF 680x560
52kB (1565/0.48)

Plakat prezentuje kolejne etapy eksplozji supernowej. W przeciągu 0,1 sekundy zapada się jądro, po około 0,5 sekundy zapadająca się powłoka zderza się z falą uderzeniową i dochodzi do emisji neutrin. W przeciągu 2 godzin powłoka zostaje odrzucona w wyniku eksplozji i jasność gwiazdy wzrasta 100 milionów razy, zaś po kilku miesiącach rozprężająca się pozostałość po wybuchu emituje promieniowanie Rentgenowskie, światło widzialne oraz fale radiowe.

Dodał: Marcin Marszałek - 2001-10-08 17:18:47+02

Połączenie dwóch gwiazd neutronowych

Grafika JPEG 250x245
8kB (1221/0.36)

Symulacja połączenia dwóch gwiazd neutronowych, przeprowadzona przez superkomputer Uniwersytetu w Leicester (Wlk. Brytania). Gdy gwiazdy są oddalone od siebie o 10 km poruszają się z prędkościami kilkuset milionów kilometrów na godzinę (1/3 c - prędkości światła). Zaczynają wirować wokół siebie, deformują się, aż w końcu się zderzają. W tym momencie materia osiąga niewyobrażalną temperaturę 10 miliardów stopni. Część materii jest wyrzucana w formie spiralnych ramion i gwałtownie stygnie. Tam odbywają się procesy fizyki jądrowej, w których produktami są ciężkie pierwiastki, takie jak złoto czy uran. Połączenie trwa zaledwie milisekundy i wytwarza taki blask, jak cała reszta Wszechświata łącznie.

Dodał: Wojtek Rutkowski - 2001-04-08 12:48:15+02

Źródło: Spaceflight Now

Biały karzeł i gwiazda podobna do brązowego karła

Grafika JPEG 398x326
9kB (1741/0.50)

Artystyczna wizja przepływu materii z gwiazdy podobnej do brązowego karła na białego karła znajdującego się w ciasnym układzie podwójnym.

Dodał: Michał Matraszek - 2001-02-19 16:50:36+01
Uaktualnił: Marcin Marszałek - 2002-06-04 23:10:01+02

Źródło: Spaceflight Now

Absorpcja promieniowania

Grafika JPEG 398x308
13kB (1149/0.56)

Ilustracja przedstawia absorpcję promieniowania X pochądzącego z kwazara Mkn 421, przez dwie międzygalaktyczne chmury rozproszonego gorącego gazu. Te odległe struktury (w odległości 150 milionów i 370 milionów lat świetlnych od Ziemi) są częścią przwidywanych większych pajączyn rozproszonych chmur gorącego gazu - kosmicznej sieci, z której galaktyki i gromady galaktyk przypuszczalnie powstają.

Dodał: Gabriel Pietrzkowski - 2005-02-07 00:20:55+01

Źródło: Spaceflight Now

Struktura Wszechświata

Grafika JPEG 750x571
243kB (1588/0.80)

By uwidocznić gromady galaktyk jako supły w kosmicznych włoknach, naukowcy powiązali symulacje komputerowe formowania się struktury Wszechświata z danymi pochodzącymi z XMM-Newton.

Dodał: Gabriel Pietrzkowski - 2005-04-09 00:06:05+02

Źródło: ESA

Zderzenie dwóch atomów złota

Grafika JPEG 200x200
11kB (2496/1.33)

Kiedy dwa jądra złota zostały zderzone w akceleratorze RHIC w Brookhaven, powstało całe zoo nowych cząstek. Każda linia na rysunku jest ścieżką jednej z cząstek. Analizując typ wyprodukowanych cząstek i znając ich ścieżki ruchu fizycy przekonali się, że odkryli nowy stan materii - plazmę gluonowo-kwarkową.

Dodał: Tomasz Sowiński - 2005-07-25 13:15:19+02

Źródło: PhysLink.com

Pierwotne galaktyki okiem SCUBA'y i Spitzera

Grafika JPEG 398x198
13kB (1038/0.46)

Niewyraźny termiczny błysk po lewej został zarejestrowany przez brytyjski aparat SCUBA. Po prawej widzimy obraz tego samego obiektu uzyskany przy pomocy Spitzer Space Telescope.

Dodał: Łukasz Wiśniewski - 2004-07-20 15:54:06+02

Źródło: Spaceflight Now

Artystyczna wizja gromady kulistej

Grafika JPEG 800x543
58kB (2095/0.95)

Artystyczna wizja przedstawia typową gromadę kulistą oglądaną z hipotetycznej pobliskiej planety. Badania udowodniły, że niektóre z gromad kulistych mogą odsłoniętymi jądrami przyszłych karłowatych galaktyk. Autorem ilustracji jest David A. Aguilar.

Dodał: Łukasz Wiśniewski - 2004-08-15 11:12:11+02

Źródło: Universe Today

Pole galaktyk w Piecu

Grafika JPEG 1500x1200
180kB (3775/2.03)

Setki galaktyk w odległościach rozciągających się na miliardy lat świetlnych, sfotografowane przez Kosmiczny Teleskop Hubble'a na niewielkim skrawku nieba w gwiazdozbiorze Pieca (Fornax). Instrument Advanced Camera for Surveys wykonywał to zdjęcie łącznie przez 40 godzin.

Dodał: Wojtek Rutkowski - 2005-08-08 09:14:33+02
Uaktualnił: Wojtek Rutkowski - 2005-08-08 10:25:22+02

Źródło: Hubble Heritage

MAPa nieba

Grafika JPEG 630x315
59kB (1800/0.74)

Znajdująca się na ilustracji mapa przedstawia najstarsze źródła światła we Wszechświecie zarejestrowane przez Wilkinson Microwave Anisotropy Probe. Kolory wskazują miejsca "cieplejsze" (czerwony) i "chłodniejsze" (niebieski). Owalny kształt powstał w wyniku projekcji w celu pokazania całego nieba; podobnie jak Ziemia może ono być przedstawione w takiej postaci.

Dodała: Anna Marszałek - 2003-12-27 23:32:05+01

Źródło: Spaceflight Now

COBE a MAP - młody Wszechświat

Grafika JPEG 398x480
30kB (885/0.32)

Fotografie młodego Wszechświata, przedstawiające go w wieku 380,000 lat po Wielkim Wybuchu, ponad 13 miliardów lat temu. W 1992 roku misja COBE odkryła wzory w najstarszym świetle we Wszechświecie (pokazane tu jako wariacje koloru). WMAP umożliwił uzyskanie tej samej mapy w 35-krotnie lepszej rozdzielczości.

Dodał: Łukasz Wiśniewski - 2003-02-12 09:29:03+01
Uaktualnił: Tomasz Lemiech - 2003-02-12 22:31:14+01

Źródło: Spaceflight Now

Wpływ grawitacyjny gwiazdy na widmo

Grafika JPEG 398x263
15kB (1174/0.39)

Artystyczna ilustracja 1E 1207.4-5209, gwiazdy neutronowej odległej o 7000 lat świetlnych od Ziemi. Po prawej ukazany jest wykres teoretyczny (przerywana niebieska linia) oraz obserwowany (zielona linia) widma rentgenowskiego gwiazdy. Cześć promieniowania absorbują jony helu krążące w silnym polu magnetycznym.

Dodał: Andrzej Nowojewski - 2002-06-11 23:56:53+02

Źródło: Spaceflight Now

Tempo narodzin gwiazd

Grafika JPEG 398x300
23kB (921/0.29)

Obrazek ilustruje tempo pojawiania się formacji gwiazd począwszy od Wielkiego Wybuchu. Autorem jest A. Feild (STScI).

Dodał: Łukasz Wiśniewski - 2002-01-11 10:20:26+01

Źródło: Spaceflight Now

Wizja młodego Wszechświata

Grafika JPEG 398x314
21kB (1863/0.59)

Obrazek jest artystyczną wizją tego, jak bardzo młody Wszechświat (mający mniej niż 1 miliard lat) mógł wyglądać, kiedy przechodził rozmaite transformacje, przekształcając pierwotny wodór w nieprzeliczalne ilości gwiazd w bezprecedensowym tempie. Niebo wygladało wówczas znacząco inaczej od morza nieruchomych galaktyk otaczających nas dzisiaj. Niebo rozbłyskiwało wybuchami gwiazd; gigantyczne galaktyki eliptyczne i spiralne nie były jeszcze uformowane. Pomiędzy wybuchami galaktyk pojawiły się i zaczęły wybuchać jak ogniste muszelki jasne węzły gorących, niebieskich gwiazd. Strefy narodzin nowych gwiazd błyszczały intensywnie na czerwono w potokach ultrafioletu. Najmasywniejsze gwiazdy eksplodowały tworząc supernowe, które wyglądały na niebie jak niesamowicie efektowne fajerwerki. Pierwszoplanowe wybuchy gwiazd w dolnej, prawej części obrazka są przemieszane z gorącymi bąbelkami z eksplozji supernowych i wiatrami gwiazdowymi. Dzisiaj jest już bardzo niewiele pyłu w tych galaktykach, ponieważ cięższe piewiastki jeszcze nie uległy nukleosyntetycznej przemianie we wnętrzach gwiazd. Analizy zdjęć głębokiego nieba wykonanych ostatnio przez Hubble Space Telescope wspierają teorię, że pierwsze gwiazdy we Wszechświecie raczej zaistniały w wyniku nagłej erupcji fomacji gwiazd niż stopniowego procesu. Autorem ilustracji jest Adolf Schaller z STScI.

Dodał: Łukasz Wiśniewski - 2002-01-11 10:14:42+01

Źródło: Spaceflight Now

Podwójny układ z białym karłem

Grafika JPEG 398x308
9kB (5655/1.72)

Atystyczna wizja podwójnego systemu składającego się z gwiazdy oraz białego karła. Klasyczna nowa występuje w systemach, w których zwykła gwiazda orbituje blisko białego karła. Ilustracja przedstawia gaz uciekający z dużej gwiazdy do białego karła. Wraz z przepływem gazu temperatura się podnosi, co początkuje zmianę koloru z żółtego na biały.

Dodał: Łukasz Wiśniewski - 2001-09-10 11:30:47+02
Uaktualnił: Marcin Marszałek - 2001-09-13 17:03:25+02

Źródło: Spaceflight Now

Różnice w temperaturze promieniowania tła

Grafika JPEG 400x371
39kB (535/0.20)

Mapa różnic w temperaturze kosmicznego promieniowania tła zarejstrowana w 2000 roku przez projekt BOOMERANG. Kolory odpowiadają zmianom temperatury w zakresie około 800 mikrokelwinów.

Dodał: Michał Matraszek - 2003-05-21 15:24:22+02

Źródło: BOOMERANG

Nasze serwery są obecne w sieci dzięki uprzejmości WRuta

redakcja@astronet.pl

Najlepiej: 1024x768x16M, HTML 4.0, CSS 2.0, JavaScript
Wydawca: Klub Astronomiczny Almukantarat

Projekt, grafika i wykonanie:
Pomysł i kod bazy: